Artykuły

12. kolejka ligowych zmagań musiała przynieść odpowiedź na dwa pytania: po pierwsze, czy stać Unibax na jakąś desperacką szarżę w obronie umykających play-offów, po drugie, czy aby na pewno korespondencyjnym rywalem torunian będą leszczynianie. To, co jeszcze miesiąc temu wielu uznałoby za fantasmagorię nagle nabrało realnych kształtów - Sparta wygrywając na "Smoczyku" miałaby wszystkie atuty w swych rękach. Tylko jak wygrać najważniejszy mecz sezonu, kiedy nie ma się juniorów, a jedzie 2,5 zawodnika? W maju 2013 się udało. Wtedy też wrocławska młodzież zrobiła wspólnie wielkie zero (bo 1 pkt wynikał z programu), a kapitan nie był w stanie wyjść ponad średnią 1,0 na bieg. Ale wtedy Woffinden, Ljung i Batchelor zrobili dwucyfrówki, blisko był Suchecki, a przede wszystkim, gdy przyszło do decydującego wyścigu, to goście rozdawali karty. Tym razem Unia znokautowała Spartan w biegach 11-13 i to wystarczyło, by do wyścigów nominowanych móc podejść już na luzie. Tym bardziej, że znany był wynik z MotoAreny, gdzie cudu nie było. Cudowny był co najwyżej Emil Sajfutdinow, który, zamiast objeżdżać Davidssonów i Puodżuksów, powinien dziś walczyć o medal IMŚ. Piotrowi Protasiewiczowi już to nie grozi, ale jak się walczy - pokazał. Porozbijany, z wyklepywanym w biegu sprzętem, wyprowadzany z koncentracji przez maestro startu, pokazał i Holderowi, i Miedzińskiemu, że play-offy nie w tym roku. Falubaz ma jeszcze zaległy mecz z "Bykami", który niespodziewanie nabiera znaczenia nie tylko dla gości. Unia ma wciąż szansę odbić 3. miejsce, a tym samym wepchnąć zielonogórzan w objęcia Cieślaka. O tym, jak przyjemny to uścisk, przekonali się właśnie w Gorzowie. Terminarz sprzyja Pedersenowi i spółce. Gdyby udało się wygrać na W69 - nici z tak dochodowych lubuskich derbów. Tego nikt by nie chciał. Nieco w tle rywalizacji wielkich, swój mecz rozegrali ligowi outsajderzy. W tygodniu poprzedzającym bój Tadeusz Zdunek ogłosił, że oprócz Lindgrena jest już po słowie z całą drużyną, w tym z Jonassonem, a Madsena pochwalił za ambitną postawę. Więc Jonasson z Madsenem nie pojechali, zaś Lindgren - tak. Ot, całe Wybrzeże 2014. Nieprzewidywalne jak polityka Putina. Szkoda tym większa, że jadący we trójkę gdańszczanie zdobyli aż 35 pkt. Ile zdobyliby z Madsenem i THJ...? Co to zwycięstwa da Włókniarzowi, tak naprawdę dowiemy się za miesiąc. Losy częstochowskiego speedwaya dawno już przestały decydować się na żużlowym torze.